Rodzaje depresji – podstawowe informacje

Szacuje się, że na całym świecie żyje ok. 350 milionów ludzi, u których zdiagnozowana została depresja psychiczna. W zależności od przyczyn oraz od formy, jaką przybiera, wyróżnia się jej odmienne rodzaje. Dobrze jest choć w minimalnym stopniu znać każdy z nich, by lepiej rozumieć chorych i łatwiej rozpoznać symptomy depresji u bliskich czy u samego siebie.

Podstawowe rodzaje depresji
Najprostszą klasyfikację depresji stanowi ta, w której wyróżniona jest depresja endogenna i egzogenna. Pierwsza z nich, znana jako depresja kliniczna, nie jest powodowana zjawiskami zewnętrznymi. Jej źródłem są nieprawidłowości w funkcjonowaniu organizmu. Natomiast depresja egzogenna to reakcja na konkretne, traumatyczne wydarzenia w życiu. Ponadto depresję dzieli się w zależności od objawów. Jedną z bardziej uciążliwych jest depresja lękowa, w której stany obniżonego nastroju występują nieco rzadziej, bo wypierane są przez silny lęk, zwykle ogólny. Towarzyszy jej stały niepokój, wzmożone napięcie, często bezsenność. Poważnym wyzwaniem dla psychiatrów jest depresja paranoidalna, podczas której występują urojenia i silne lęki. W większości przypadków depresja maniakalna jest jednym z dwóch zjawisk typowych dla zaburzeń afektywnych, czyli naprzemiennymi stanów manii, paranoi oraz stanaów ciężkiej depresji.

Depresja zależna od wieku
W rozwoju zaburzeń depresyjnych znaczenie miewa zarówno sytuacja życiowa, jak i poziom hormonów w organizmie. Można zakładać, że to przez nie występuje depresja nastolatków. Za to u osób starszych depresja powodowana jest podsumowywaniem życia i świadomością jego bliskiego końca. Bilanse sukcesów i porażek sprawiają, że mówi się też o depresji niemal po każdej dekadzie życia. Zwykle jednak to depresja młodzieńcza jest najlepiej rozumiana, ze względu na buzujące w tym czasie hormony i ogromne zmiany, jakie zachodzą w ciele i psychice młodych ludzi.

Depresja zależna od sytuacji życiowej
Jak zostało wspomniane, depresja reaktywna, czyli egzogenna, może być odpowiedzią na traumatyczne przeżycia. Tym typem choroby jest depresja z powodu śmierci bliskiej osoby, utraty pracy, rozpadu związku. Należy podkreślić, że te zaburzenia mają zwykle charakter przejściowy i trwają do momentu ustabilizowania sytuacji. Nieco inną, choć związaną ze zmianą w życiu, jest depresja poporodowa. Wbrew pozorom, nie zależy ona od hormonów. Trwa dłużej niż powszechne wśród młodych mam baby blues. Niepokojące jest, gdy obniżony nastrój u młodej matki utrzymuje się dłużej niż kilka tygodni. Zwykle udaje się ją wyleczyć wraz z kolejnymi etapami życia dziecka i z systematycznym stabilizowaniem zmian. Za najłatwiejszą w leczeniu uznawana powinna być depresja sezonowa, która wynika ze zmian pogodowych, braku słońca i rozregulowania zegara biologicznego. Często wystarczy łagodzić jej objawy, czekając na wiosnę.

Depresja – postępowanie
Bez względu na rodzaj, depresja wymaga odpowiedniego postępowania. Niestety, o ile chroniczna depresja daje wyraźne objawy, ponieważ obniżony nastrój, pesymistyczne podejście do życia, niska samoocena utrzymują się latami, to istnieje również depresja maskowana, której objawy są ciężkie do rozpoznania. Należą do nich m. in. bóle nieznanego pochodzenia, natręctwa, lęki, bezsenność, ataki paniki. Także depresja somatyczna jest trudna do wykrycia, bo często ściśle łączy się z depresją maskowaną. Objawia się np. jadłowstrętem, przyspieszonym oddechem, drżeniem kończyn, problemami z krążeniem, przez co brane pod uwagę są różne schorzenia, poza tymi stricte psychicznymi. Nawet depresja umiarkowana nie zawsze zostaje od razu rozpoznana, dlatego przy każdym obniżeniu nastroju trwającym dłużej niż kilka tygodni, warto udać się do specjalisty.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz używać określonego tu HTMLa: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Top